Donna’s doelen

Quotes zijn leuk, maar hoe zit met wat je écht wilt?

Donna Senders is zangeres, freelance journalist en eindeloos op zoek naar zichzelf. Haar zoektocht naar zelfkennis inspireerde haar tot het schrijven van haar eerste verhaal voor Alien Mag.

Mensen die me op Instagram volgen weten er alles van: ik ben quote verslaafd. In een tijd waarin mensen sneller swipen dan ze ‘like’ kunnen zeggen, is het nu eenmaal fijn om in twee zinnen mindfull te zijn. In Barcelona stuitte ik op een quote die mijn reis veranderde: remember when you wanted what you currently have.

Ik ben iemand die doelen maakt. In één jaar moet ik zus. Na één week wil ik zo. Maar daarin doe ik iets drastisch fout. Dat besefte ik me dus door die quote. En door Barcelona.

Na een jaar keerde ik terug naar de plek waar ik de tijd van mijn leven had. Hetzelfde appartement, dezelfde vriend, dezelfde restaurants, dezelfde mannen op straat die me coke aanbieden. Het enige wat anders was, was dat de kamer waarin ik sliep nu een wietplantage was. Ik kreeg een grotere. Daar kon ik mee leven.

Alles hetzelfde, en toch alles anders. Toen ik hier vorig jaar over straat liep, was ik mijn auditielied voor The Voice Of Holland aan het oefenen. Nou ja, oefenen… fluisteren. Stel je voor dat een toerist een valse noot zou horen. Hoe ik toen dacht dat ik dat op een podium voor publiek wel zou durven? Geen idee. Ik wist eigenlijk alleen maar zeker dat ik het doodeng vond. Dus moest ik het doen. De verdwaalde toerist veranderde een halfjaar later in Ali B, Waylon, Anouk en Miss Montreal. En drie miljoen kijkers. Inclusief valse noot, natuurlijk.

Er draaide geen stoel om, maar wel iets in mij. Toen ik naar die leren achterkant van de rode stoel keek dacht ik: waarom durf ik dit eigenlijk niet? Zingen is mijn leven. Als kind deed ik het elke dag. Dus waarom niet nu?

Wat volgde was een zoektocht. Naar mijn stem, mijn geschiedenis, mijn onzekerheden, mijn afrohaar, mijn kleur, mijn vrienden, mijn familie, mijn ambities. Heel veel schriften zijn volgeschreven, heel veel tranen gelaten. En er zijn heel veel quotes gepost.

We zijn weer terug in Barcelona. Een jaar later sta ik op het punt om iets heel speciaals te doen. Het gespreksonderwerp is een bekende: waar wil ik zijn over een jaar? Mijn vriend vraagt: “wat wilde je vorig jaar eigenlijk bereiken?”

Shit. Ik wist het niet! Dag in dag uit ben ik bezig met #goals #gratitude #positivity #getem #werkit. En ik kan mijn goals niet eens onthouden. Ik was meer bezig met het hebben van een doel, dan met bewust naar een doel toe werken en trots op mezelf zijn wanneer ik het haal. En dat slaat natuurlijk nergens op.

Een jaar geleden wilde ik weer kunnen genieten van muziek maken. Op het podium kunnen staan zonder knikkende knieën, een trillip en een stem in mijn hoofd die me tegenhoudt. Ik wilde de muziek voelen.

Precies één jaar na mijn Voice-auditie, stap ik aan boord op een cruiseschip om vervolgens door Europa te touren met een orkest. Zonder knikkende knieën. En met plezier.

Wat ik hiermee wil zeggen is: maak doelen, maar houd je progress niet uit het oog. Vergeet niet trots te zijn op elke vooruitgang die je waarschijnlijk elke dag een beetje maakt. Wees dankbaar en werk hard om je doel te bereiken, maar sta ook af en toe stil en denk: remember when you wanted what you currently have? Wie weet, misschien heb je het al. Zonder dat je het wist.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *